Αγάπη δεν είναι τα ταξίδια και οι καφέδες.
Τα καπνιστα ρουμια με πορτοκαλι, οι τεκιλες με λεμόνι και τα φιλιά στη μπαρα.
Δεν είναι οι βόλτες στη χειμωνιάτικη λιακάδα, ούτε τα παθιασμένα μηνύματα του μεσονυχτίου.
Δεν ειναι καν το τραπέζι για 2 στο ρεστοράν, ούτε τα δώρα, ούτε τα λουλούδια.
Αγάπη είναι να γυρνάς πρώτος στο σπίτι και να πλένεις τα πιάτα για να τα βρει ο αλλος ετοιμα οταν θα γυρισει και θα τα χρειαστεί.
Αγάπη είναι τα πλυντήρια της Κυριακής και το σουπερμαρκετ του Σαββάτου.
Αγάπη είναι η κοτόσουπα του Άκη το συνάχι και το cold n flu.
Αγάπη είναι να ακυρώνεις τη βολτα στη λιακαδα, το ζεστο καφε, τα ρουμια και τις τεκιλες.
Αγάπη είναι να ξεβολεύεσαι και να μη σε νοιάζει*.
Τα άλλα ειναι … ωραία!
Τα κάνουν (more or less) ο λ ο ι.
*Χωρίς υπερβολές.