Πρωτοχρονιά

Το 2020 με βρηκε να πινω τον αχνιστό ελληνικό καφε μου δίπλα στο παράθυρο πάνω σε μία κουνιστή ξύλινη πολυθρόνα.

Εξω δάσος. Όλα χιονισμενα. Υπέροχο τοπίο.

Ακούω βήματα στη σκάλα. Μάλλον κάποιος ξύπνησε κι ανεβαίνει κι αυτός για τον πρώτο καφε της χρονιάς.

Η αλλαγή μας βρήκε, εμάς τα 8 άτομα που μένουμε εδώ, σε μια πέτρινη ταβέρνα λιγο πιο πάνω, να ακουμε νησιωτικα (στο δήμο Δελφών) και να πίνουμε κόκκινο μεστό κρασί.

Μετά, βγαίνοντας για ένα εορταστικό τσιγάρο και για να ικανοποιήσω το παιδί που ζεί μέσα μου, έκανα κούνια στην παιδική χαρα του χωριού!

Στο γυρισμό, χόρεψα μαζι με τους άλλους «καπνιστες» μακαρενα στο προαυλιο της Εκκλησίας και καταλήξαμε ολοι μαζι στο μοναδικο «μπαρ» του χωριου να ακούμε Eddith Piaf και να πινουμε σφηνάκια Hendrix.

Ήταν τόσο ήρεμα και ευχάριστα και διασκεδαστικά και αστεια και χουχουλιάρικα.

Όταν ήμασταν όλοι κάτι λίιιιγο παραπάνω απο tipsy, γυρίσαμε στο σπίτι, όπου μείναμε να συζητάμε με τις ώρες δίπλα απο το αναμένο τζάκι.

Το πιο σημαντικο πράγμα στη ζωη μας είναι οι ανθρωποι!

Εαν εισαι τυχερός, οπως εγώ, με έναν καινούργιο άνθρωπο που θα βρεθει στο δρόμο σου και θα τον ομορφυνει, παίρνεις δώρο κι αλλους σαν κι αυτόν.

Με αποτελεσμα; Να ζεις μια πρωτοχρονιά σαν τη δικη μου.!

Εύχομαι και η δικη σας πρωτοχρονιά να ηταν γεματη ζεστασια, κρασί, γέλιο, χώρο κι εν δυνάμει φίλους.

Και του χρόνου!!! Καλη χρονια!