ΙΚ junior μου λείπεις!
ώρες ώρες είναι σχεδόν αβάσταχτο.
Προφανώς ο εαυτός μας δεν είναι στατικός, είναι κάτι που διαρκώς αλλάζει, διαμορφώνεται, προσαρμόζεται.
Σήμερα λοιπόν, εννοείται ημέρα διακοπών, συνειδητοποίησα ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ μου λείπεις.
Εσύ η ΙΚ ετών 29- 32.
Μου λείπει η ρουτίνα σου η άτρωτη.
Μου λείπουν τα ταξίδια σου. Μου λείπουν οι τρελές γεμάτες αδρεναλίνη ιδέες σου που ήταν ένα κλικ μακριά από την υλοποίηση.
Μου λείπει που η υπομονή δεν έπιανε 16 ώρες στη μέρα σου.
Μου λείπουν τα τσαλίμια σου, το πονηρό χαμόγελο σου και η αστείρευτη θετική ενέργεια σου.
Μου λείπουν οι Παρασκευές σου που ξημέρωναν Κυριακή.
Μου λείπει που δεν ήξερες το που θα ξημερώσουν.
Μου λείπει που έπαιζες Tetris με τις προτεραιότητες λες και ήταν πίστα στον κινητό σου.
Μου λείπει που ήξερες λιγότερα και ενθουσιάζουν περισσότερο.
Μου λείπει η ελαφρώς πιο αδύναμη εκδοχή σου, ναι! μου λείπει!
Μου λείπει να σκέφτομαι για έναν! Μου λείπει η μοναξιά και το χουζούρι σου!
Μου λείπουν ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ και Η ΜΟΥΣΙΚΗ σου.
Μου λείπει το Βερολίνο σου. Μου λείπει πολύ.
Μου λείπει που άκουγες όλη μέρα ραδιόφωνο και ήξερες τα πολιτιστικά απέξω.
Μου λείπουν οι εναέριες τούμπες σου και οι γραμμωμένοι γλουτοί σου.
Μου λείπει το χάος ΣΟΥ. Μου λείπουν οι γκάφες σου.
Μου λείπει γενικά η έκδοση 30.0 (όχι η πιο παλιά).
Από την άλλη- Έκδοση 35.0
Θαυμάζω τη δύναμη σου. Θαυμάζω που κυνηγάς τα όνειρα μας. Θαυμάζω που φέρνεις τον κόσμο στα μέτρα σου. Θαυμάζω το πώς βλέπεις τη ζωή. Θαυμάζω την επιμονή και – ω ναι – την υπομονή σου. Θαυμάζω που λες ευχαριστώ και συγγνώμη σα παιδι. Θαυμάζω τη δίψα σου να μαθαίνεις όπως επίσης θαυμάζω υπέρμετρα την ευγένεια και την καλοσύνη σου. Θαυμάζω που ακόμα πιστεύεις στον Άγιο Βασίλη και στον Πίτερ Παν.
Δεν είναι εύκολο το 35.0 παρ’ όλο που καμιά φορά ίσως και να φαντάζει έτσι.
When I Think About Stuff 