Ατίθασοι και απροσάρμοστοι

Δεν τους μπορώ! Τους δειλούς και τους αδύναμους! Δεν τους μπορώ καθόλου!

Ένας άνθρωπος που εξαρταται μονίμως από άλλους για να επιβιώσει… είτε συναισθηματικά είτε οικονομικά είτε κοινωνικά… είτε! Αυτός είναι ένας αδύναμος άνθρωπος. Και από προσωπική εμπειρία συνήθως είναι και δειλός.

Συνήθως, όχι πάντα!

Τόση ενέργεια για να «ταιριάξεις», τόσος μόχθος και άλγος… γιατί;

Εάν όλη αυτή την προσπάθεια την επένδυες στον εαυτό σου, θα ήσουν κάποιος. Θα είχες προσωπικότητα. Θα είχες σταθερές βάσεις, θα ήσουν αξιόπιστος γιατί απλά θα ήξερες ποιος είσαι.

Όταν εξαρτασαι ΜΟΝΙΜΩΣ από άλλους δεν έχεις προσωπικότητα… κανονική. Αν βγάζει νόημα αυτό που λέω.

Δεν πιστεύω πια στον «καλό άνθρωπο». (Ίσως το έχω ξαναπεί)

Πιστεύω στον δυνατό άνθρωπο.

Ένας δυνατός άνθρωπος είναι διαυγής.

Είτε σου ταιριάζει είτε όχι, ότι βλέπεις παίρνεις.

Βασίζεσαι.

Απορρίπτεις.

Είναι όλα σωστά.

Ο δειλός όμως… που έχει τη δικαιολογία ΕΔΩ, ο αδύναμος, που γίνεται χαμαιλεον για όλους τους λάθος λόγους, είναι αξιόπιστος μόνο όταν τα συμφέροντα του ταυτίζονται με τα δικά σου.

(Δεν ξερω καν εαν αυτό εντάσσεται στη σφαίρα του «αξιόπιστος».)

Εάν ποτέ κάνω παιδιά θα τους μάθω:

να χαμογελάνε, με τα μάτια

να είναι δυνατά, με την καρδιά

και να μη φοβούνται να μην ταιριάξουν.

ατίθασοι_και_απροσάρμοστοι