Κ. Βήτα

Χθες βρέθηκα στη Λυρική να ακούσω καθιστή, ηλεκτρονική μουσική φορώντας μάσκα.

Στην αρχή ήμουν ενθουσιασμένη αλλά και σκεπτική.

Ο κόσμος όμορφος. Χαμογελαστός με πολύχρωμες τσάντες και παλτό.

Ήμασταν ένα μάτσο πολύχρωμοί ταξιδέυτες με φόντο τη μουσική του Neapoly.

Από πίσω το βίντεο γουολ πρόβαλε σκηνές από λίβαδια, θαλασσες, δαση, σιδερένια κτίρια και ανθρώπους

Ελευθερία.

Ελευθερία η μουσική χωρίς στίχους που σε κανει αναπόφευκτα να δημιουργείς νοερά τους δικούς σου.

Οι νότες γίνονται σκέψεις και αυτές εικόνες και ύστερα λόγια.

Το βίντεο γουολ ήταν εκεί για να σε συντροφεύει στο «πνευματικό» ταξίδι σου.

Ελευθερία.

Μέσα σε μια γεμάτη σκηνή νιώθεις μόνος ήρεμος ελεύθερος να προβαλεις στον προσωπικο σου νοερο προτζεκτορα τις δικές σου εικόνες.

Να δημιουργήσεις νέες ή να επισκεφτείς παλιές.

Φαντασία αλλά και αναμνήσεις.

Ήταν ένα ταξίδι μαγικό, όπως πάντα η μουσική του Κωνσταντίνου.

Η ροή συνεχής αρμονική και συναρπαστική.

Να πάτε!