Freedom. The sequel.

[Μπήκα να τσεκάρω άρθρα του παρελθόντος και υπήρχε ήδη ένα με αυτό τον τίτλο οπότε προστέθηκε η ουρίτσα για έξτρα μοναδικότητα]

Τις τελευταίες λίγες μέρες βιώνω ένα συναισθημα για πρώτη φορά. Η μάλλον βιώνω το ίδιο συναίσθημα σε μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλη φορά.

Το υποφαινόμενο.

Άνθρωποι που αγαπάω και εκτιμάω, φίλοι και ακόμα πιο αγαπημένοι, μέσω της συμπεριφοράς τους επέλεξαν να μην συνεχίσει η κοινή μέχρι τώρα πορεία μας.

Πάει ο συνοδοιπόρος… Πάει το συν δηλαδή. Οδοιπόρους πια έχουμε πληθώρα.

Έτσι, επέλεξα κι εγώ τον εαυτό μου. Δεν τον έριξα, ούτε τον ξεπούλησα για να πετύχω αυτό το «συν».

Ήταν σκληρό και δύσκολο, όμως, μεσά απο αυτό, έφτασε η πρώτη φορά στη ζωή μου που βιώσα το «εσύ θα χάσεις».

Δεν το βιώσα εγωιστικά και εκδικητικά… Δεν τα έχω μέσα μου αυτά τα στοιχεία γιατί δεν … έτυχε.

Το βιώσα αναγνωριζοντας την αξία μου, τη δύναμη μου. Ξέρω τα στραβά μου, και τα μαύρα μου. Αλλά ξέρω και τα θετικά που είναι μεγαλύτερα και περισσότερα και πολυ πιο ισχυρά.

Είναι η πρώτη φορά που έχω τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου.

Ναι είμαι περήφανη!

Ναι! Μπορώ να κάνω τους γύρω μου ευτυχισμένους (όσους ενδιαφέρονται, δε θα το παίξω ερυθρός σταυρός) αφού κατάφερα να γίνω εγώ πρώτα, μέσα μου!

Ναι, δε θα συμφωνήσω σε οτιδήποτε λιγοτερό από όσα αξίζω, οσο ωραίο και να ήταν το όνειρο.

Είναι πραγματικά λυτρωτική η αίσθηση!

Δεν μπορώ λοιπόν πάρα να ευχαριστήσω όσους με έφεραν εδω. Για όλες τις εμπειρίες από τις καλύτερες μέχρι τις χειρότερες. Από τις πιο αστείες μέχρι τις πιο λυπηρες. Από τις πιο έντονες μέχρι τις πιο ισχνές. Όλες!

Ακούγεται ίσως ειρωνικό αλλά το λέω μέσα απ την καρδιά μου

Με έκαναν να νιώθω πιο δυνατή από ποτέ. Με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα και που θα ειμαι από δω και μπρος .

Εάν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι, οι συγκυρίες, οι επιλογές, η θεραπεία ίσως σταματούσα μόοοολις ένα βήμα πριν βρω το χρυσό.

Δεν ήθελα να περάσω τη ζωή μου χωρίς αυτούς, δεν την είχα φανταστεί χωρις αυτούς. Τώρα όμως, ακόμη και αυτό, φαντάζει μια legit επιλογή, μια πολύχρωμη επιλογή!

😀 I stood MY ground.

Y.Σ: στα τελευταία αρκετά αρθρα αναφέρω τη θεραπεια. Δεν παίρνω ποσοστά! Άλλαξε τη ζωη μου, και τωρα που έφτασε στο τέλος της… συνειδητοποιώ με ευγνωμοσύνη το ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ.