Halcyon Birds

Ειναι το τραγούδι που η μελωδία του στο μυαλό μου, εδω και χρονια, είναι συνυφασμένη με το αίσθημα της ελευθερίας.

Αυτό που νιώθεις όταν βγάζεις το κεφάλι σου έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου και σε χτυπαει ο ήλιος στο κούτελο ενώ ταυτοχρονα σου χαϊδεύει ένα αεράκι το μάγουλο!

Πρώτη φορά πριν 1′ πρόσεξα τους στίχους που εκφράζουν ακριβώς το αντίθετο. Το να είσαι παγιδευμένος δηλαδη σε μια κατάσταση.

#το αντίθετο της ελευθερίας είναι αυτό.

Κοίτα να δεις πως μια τόσο γλυκιά και ξεγνοιαστη μελωδία έχει τόσο σκουρόχρωμο περιεχόμενο.

Αλλά και στη ζωή έτσι δε γίνεται; το σκούρο δε το καταλαβαίνεις με την πρώτη… φωλιάζει σιγά σιγά ντυμένο με την αίσθηση του ελκυστικού. Το άτιμο.

Που θελω να καταληξω; !

Υπηρξε ενα αναπάντεχο κενό στην ερωτική μου ζωη το όποιο με κάποιο μαγικό τρόπο μυρίστηκαν οι πρώην. (Ως συνήθως)

Universe works in mysterious ways.

Το σκ λοιπόν πήρε φωτιά το κινητό! Οι συμμετοχές ήταν πολλές και οι περισσότερες ξακουστές από τις ροζ ιστορίες.

Στα πλαίσια του smalltalk ήταν φανερό πως από την τελευταια φορα που επικοινώνησα με κάθε έναν από αυτούς, δεν είχε αλλάξει τίποτα. Μα τίποτα όμως.

Ένα μήνυμα αρκούσε για να μου το αποδείξει.

Πλασάρουν ακριβώς το ίδιο πράγμα με άλλη μέθοδο.

Και ευχονται τι να πω… να μη το θυμάμαι; να μη το αναγνωρισω; Καταλήγω πως μάλλον ούτε οι ιδιοι καταλαβαίνουν τι κάνουν.

Σαν το halcyon birds λοιπόν. Το ακούς και σου αρέσει και μπορεί να μην προσέξεις το στιχο… και τότε την πατάς.

Αλλά ο υπέρηφανος almost 31 εαυτός μου είναι επιτέεεελους τσακάλι σε τέτοιου είδους τεχνάσματα της ανθρώπινης συμπεριφοράς (γιατί το τραγούδι ακόμα μου αρεσει)

με αποτέλεσμα να σφραγιστεί ακόμα πιο ερμητικά η πόρτα που οδηγεί σε χρόνους παρελθοντικους.

Και έρχομαι εδώ να προσθέσω ότι οι άνθρωποι χωρίς πολλή πολλή προσπάθεια και πολλές φορές και βοήθεια δεν αλλάζουν.

Μπορεί να αλλάζουν περιτύλιγμα, μπορεί να πιστεύουν και οι ίδιοι ότι άλλαξαν, η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική!

Μπλοκ. Ντιλιτ. <3.

Με αγάπη το λεω.

Με αγάπη στον εαυτό μου!