Ροζ ιστορία του αιθέρα

Όλοι έχουμε μπαγκάζια. Άλλοι πιο μικρά άλλοι πιο μεγάλα.

Άλλοι έχουν ενημερώσει ότι θα φέρουν μαζί τους μια αποσκευή για επιβίβαση, και μια χειρός.

Άλλοι φοράνε όλα τους τα ρούχα και ελπίζουν να γλιτώσουν το κόστος της αποσκευης πιστεύοντας ότι είναι προτιμότερο το να νιώθεις άβολα για ² ωρες από κάποιο αντίτιμο σε ευρώ.

Άλλοι σου λένε ότι έχουν μόνο αυτό που βλέπεις. Το τσαντάκι με το διαβατηριο και τα κλειδιά ενω από πίσω έρχεται η μεταφορική με το φορτηγό που περιέχει τα πραγματικά τους υπάρχοντα.

Ο άσσος στο μανίκι είναι το να ξέρεις εσύ ο ίδιος ποιες και πόσες είναι οι αποσκευές σου!

Αυτό βέβαια προϋποθέτει να έχεις πακετάρει ο ίδιος τα πράγματα σου, προσεκτικά, και να μην πετάς σε μια άδεια κούτα ο.τι βρίσκεις μπροστά σου, άκριτα.

Οταν ξερεις ακριβώς τι κουβαλάς μπορείς να οργανώσεις καλύτερα το ταξίδι σου και είσαι και κατάλληλα προετοίμασμενος για πιθανά «απρόοπτα».

Δε γίνεται με μια νταλίκα τίγκα στη βαλίτσα να περιμένεις ότι θα χωρέσουν τα πράγματα σου σε ένα λοκερ, κάτω από μια κουκετα σε κάποιο χοστελ.

Ούτε και τη χρειάζεσαι για ένα μόνο Σαββατοκύριακο.

Επισης δε γίνεται να πιστεύεις ότι φορώντας τα όλα, φάτσα φορά, θα σε αφήσουν να μπεις σε κάποιο εξεζητημένο ξενοδοχείο.

Ό.τι συμβαίνει στίς αίθουσες των αεροδρομίων… που οδηγούν σε ταξίδια! Το ίδιο συμβαίνει και στο μεγάλο ταξίδι της ζωής!

Δε γίνεται να προχωράς από τόπο σε τόπο κουβαλώντας όλα σου τα υπάρχοντα, ούτε να προσπαθείς σε χειραποσκευή 8 κιλων να βάλεις μέχρι και τα σεμεδακια της γιαγιακας σου.

Σε κάθε ταξίδι, πρέπει να διαλέξεις.

Στα περισσοτερα ταξιδια παίρνεις τα βασικά. Τα απαραίτητα. Και αν χρειαστείς κάτι άκομα γιατί θα μείνεις πολύ, ζητάς να σου το στείλουν ή παίρνεις νέο!

Γιατί όχι;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί να διαλέξεις. Και διαλέγω σημαίνει έχω 2 και παίρνω 1.

Δε σημαίνει παίρνω και τα 2.

Καλές επιλογές λοιπόν!

Και αέρα στα φτερά μας!