Κοιμάσαι 20, Ξυπνάς 30

Χρόνια μου πολλά, για αρχή.

Τις σκέψεις όσον αφορά την αναδρομή στην δεκαετια που πέρασε τις εχω γραμμένες σε προσωπικό, χειρόγραφο παρακαλώ, σημειωματάριο.

Εδώ θα μοιραστώ το συμπέρασμα!

Αυτό που δε γνώριζα καθόλου στα 20 αλλα πλέον ξέρω καλά, είναι μια και μόνο λέξη:

Ξεκινάει από Ε και έχει 7 γράμματα.

Ε π ι λ ο γ ή

Στα 20 δεν γνώριζα ότι μπορώ να επιλέξω. Θεωρούσα πως οτι μας συμβαίνει, μας αξίζει! Και σαφώς δεν είμαστε Θεοί για να αλλάξουμε τη μοίρα μας. Δηλαδή έλεος.

Στα 30 ξέρω πως η αξία που δίνουμε στο κάθε τι, είναι επιλογή μας. Δεν πιστεύω πια σε ξόρκια και βασκανίες.

(Άλλο το ξεμάτιασμα!)

Είναι επιλογή μας το τι/ ποιόν θέλουμε να εχουμε στη ζωη μας. Τι ανεχόμαστε, τι απολαμβάνουμε και τι θα θελαμε να δοκιμάσουμε.

Οπότε εκτός απο τη σωματική κόπωση που είναι λίγο αυξημένη και τον μεταβολισμό που ειναι ελαφρως πεσμένος, το άλλο πράγμα που με βρήκε στα 30 είναι η Επιλογή και η δύναμη* της.

*Η διόλου ευκαταφρόνητη.