Καθημερινή (σαφώς) βράδυ.
Μετά απο σχεδόν 10ωρο δουλειάς…
Δεν γύρισα στο σπίτι όπου με περίμεναν στοίβα τα άπλυτα,
αλλά βρέθηκα γι αλλη μία φορά στο κέντρο της Αθήνας όπου με περίμεναν (οχι ακριβώς, αλλα ταιριάζει) 3 χαμογελαστά πρόσωπα.
Παντού καλώδια, ενισχυτές και μπύρες.
Σ εναν βινταζ καναπέ, με αντίστοιχο φωτισμό βρεθηκα, φαρδιά πλατιά, να ακούω Beatles.
Help! I need somebody!
Help! Not just anybody!
Πόσο μαγικό να ακούς λαιβ μουσική, σε πρόβα φίλων αντί να είσαι χωμένος σε άλλον καναπέ και να βλέπεις netflix.
Η δημιουργία, ακόμα κι όταν δεν πρόκειται για παρθενογένεση αλλα για «απλή αντιγραφη», σε ταξιδεύει σε μονοπάτια πανέμορφα, ξεχασμένα σχεδόν λόγω της ρουτίνας, καθημερινότητας, βολής.
Go out. Do something.
Play something, write something, draw something or just take a walk.
You know what? Do nothing, just observe.
Be present.
Be alive.
DREAM.
Always. 🙂
When I Think About Stuff 