Παράδεισος

Δεν είναι το σπίτι μεσα στα πεύκα με θέα το απέραντο γαλάζιο.

Δεν είναι το μαγευτικό τοπίο που μοιάζει βγαλμένο από ταινία star wars και LOTR μαζί.

Δεν είναι ούτε το ηλιοκαμμένο σοκολα του δέρματός μου.

Δεν είναι το κρητικό φαγητό, οι φίλοι που δεν είχα μα απέκτησα και οι βραδιες με dancehall και τεκίλα.

Παράδεισος

Φαντάζει (μετά απο τόσα χρόνια) που μπορώ να συνεννοηθώ με έναν άνθρωπο.

Εσένα.

Παράδεισος

Φαντάζει το ότι κοιμάμαι και ξυπνάω κάθε μέρα μαζι σου.

Το ότι με κάνεις να γελάω, το ότι μιλάμε με τα μάτια, το ότι νιώθω τυχερή που είμαστε μαζί και το ότι ξέρω πως νιώθεις το ίδιο.

Θέλω απλά να φωνάξω ΕΠΙΤΈΛΟΥΣ και να ακουστεί μέχρι το Βερολίνο.

🙂

Παράδεισος.