Break Through

Αυτό το «άρθρο» έχω προσπαθήσει να το γράψω 4 φορές. Ελπίζω αυτή να είναι η τελευταία.

Συνήθιζα να έχω χαμηλή αυτοεκτίμηση. Εννοείται δεν το καταλαβαίνα.

Το καταλαβα όταν αγάπησα κάποιον τόσο πολύ που έχασα εμένα.

Όταν κάποιος ΕΧΕΙ αυτοεκτίμηση δεν θα αφήσει ποτέ τον εαυτό του να φτάσει σε αυτό το σημείο.

Επίσης δε θα έμπλεκε εξ αρχής με κάποιον που με τη συμπεριφορά του θα τον ανάγκαζε να οδηγηθεί σε αυτού του είδους τα μονοπάτια.

Γιατί ό.τι και να είσαι, έχει βάλει και κάποιος άλλος το χεράκι του. Αρκετά.

(Αναφέρομαι σε ρομαντική σχέση Αλλά το έχω παρατηρήσει και σε φιλικές.)

Άτομα σαν εμένα λοιπόν, συνηθίζουν να αγαπάνε ανιδιοτέλεστατα πολύ κόσμο.

Καρδιά αγκινάρα.

Χαλί να με πατήσουν. Όλοι. Κι αν όχι όλοι, σίγουρα πολλοί.

Που είναι τα δικά μου θέλω; Που είναι η δική μου επιθυμία; Πώς φέρονται σ εμένα αυτοί που παίρνουν αχόρταγα την αγάπη, το ενδιαφέρον, την προσοχή μου;

Ο καλύτερος μου φίλος εδώ και χρόνια προσπαθεί να με κάνει να καταλάβω ότι πρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας πρώτα απ όλα.

Εύκολο να το λες, αλλά στη πράξη σκαλωνει πολύς κόσμος.

Όχι να είμαστε ξεροκεφαλοι και εγωιστές. Δε λέω καθόλου αυτό.

Λέω να μάθουμε να τον φροντίζουμε όπως έχουμε μάθει να φροντίζουμε όλους τους άλλους. Απλόχερα και unconditionally.

(Δε μου ρχεται στα Ελληνικά)

Να τον ακούμε, να τον συγχωρούμε να τον περιποιούμαστε, να τον θαυμάζουμε, να τον προστατεύουμε.

Μόνο όταν το καταφέρουμε αυτό, δηλαδή την υγιή σχέση με τον εαυτό μας, θα μπορέσουμε να διαλέξουμε για τη ζωή μας τα κατάλληλα άτομα.

Αυτά που θα βοηθήσουν την εξέλιξη μας και θα δημιουργούν ένα ωραίο περιβάλλον για μας.

Όταν γίνεται αυτό το κλικ, φεύγει πολυς κόσμος απ τη ζωή μας.

Θα μπει άλλος που ούτε καν το φανταζόμασταν.

Ίσως ξαναγυρίσουν σε νεα βάση και καποιοι απ τους «φευγάτους».

Το ποσό αργά ή γρήγορα θα γίνουν αυτές οι μετακινήσεις, δεν το ξέρω.

Γι αυτό, υπάρχει μεγαλη πιθανότητα μοναξιας.

(Απαραίτητη εμπειρία για κάθε άνθρωπο που σέβεται τον εαυτό του)

Αυτό που ξέρω σίγουρα όμως είναι πως από κει και μετά, αφού ξεπεραστεί και το τελευταίο εμπόδιο, η μοναξιά θα γίνει μοναχικότητα.

Και η μοναχικότητα είναι πολύ γλυκιά.

Τόσο, που δεν πειράζει να περιμένεις λιιιιίγο ακόμα προκειμένου να βρεις αυτούς που πραγματικά αξίζουν να είναι δίπλα σου.

😀

Πολυδεύκη, για σένα

 

 

SPOILER ALERT:

Ναι τους βρίσκεις.

Ναι άξιζε τον κόπο όσο τίποτα.