Τι σκέφτεστε;

Είναι η μόνιμη ερώτηση του Μαρκ. Κάθε μέρα αγωνία για το well (or less well) being μας μέσω του Facebook.

Σήμερα λοιπόν σκέφτομαι ότι ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΤΥΧΆΙΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ.

Μέσα σε ένα μήνα έχω συναντηθεί τυχαία με όλο μου το ρομαντικό παρελθόν.

Ο Θαρραλέος Τσιφούτης μετακόμισε από Μόναχο Αθήνα και τα έφτιαξε με μια από τις κολλητές του και πρώην φίλη μου (touche).

Αριθμός τυχαίων συναντήσεων: 2

Ο Ιζνογκουντ μου χάρισε τον αόρατο μανδύα του Χάρυ Πότερ. Και αντί να πει ένα «γεια» ως την ελάχιστη ένδειξη πολιτισμού κάνει ότι δεν υπάρχω.

Πολύ βολικό αλήθεια μα και κάπως κουτό.

Αριθμός τυχαίων συναντησεων: 2

Ό ουλτιμετ πρώην μου, με συνάντησε τυχαία την πρώτη μέρα της δουλειάς του, στο δρόμο, μέσα από το αυτοκίνητο.

Περίμενα υπομονετικά στο στοπ μου και απλά γύρισε και με κοίταξε!

Ποιος κοιτάει δεξια και αριστερά σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας;

Ειλικρινά τώρα!

Επίσης ο πρώην μου δεν ξέρει τι σημαίνει δουλειά.

Εκείνη τη μέρα έμαθε. Του πέσαν κι αυτουνού μαζεμένα δε λέω.

(Σε αυτό το σημείο θα εκφράσω μια μορφη συμπάθειας προς το άτομο του)

Αριθμός τυχαίων συναντησεων: 1

Όλα αυτά μπορεί να σας φαίνονται πολύ ραντομ αλλά έχουν γίνει μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.. δεν προλαβαίνω να βγω έξω και τσουπ!

Ξεπετάγονται από παντού οι αναμνήσεις.

Είναι διασκεδαστικό δε θα το κρυψω αλλά κάπου ΦΤΆΝΕΙ.

Υ.Γ: Ευτυχώς που η τελευταία μεγάλη μου αγάπη πήγε στη Αλάσκα και είναι αποδεδειγμένα ακόμα εκεί. Ένας λιγότερος.