Oomph!

Αυτό ακριβώς νιώθω γι αυτό και σε ονόμασα έτσι!

Δεν ξέρω αν είναι έρωτας, δε θυμάμαι πως είναι να είσαι ερωτευμένος, οπότε μάλλον we are not there yet.

Αλλά σίγουρα, για πρώτη φορά, είμαι ΜΑΖΙ με κάποιον.

Μπορεί να κρατήσει λίγες μέρες ενώ μου πήρε 28 χρόνια να το καταφέρω αλλά μπορώ να πω ότι πια έχω μια ιδέα γι αυτό το α’ πληθυντικό.

Τόσα χρόνια σε σχέση και παίζει να μην είχα νιώσει ποτέ έτσι.

Ξέρεις τι; Δε πειράζει.

Πήρα αλλά πράγματα από κει, έμαθα πολλά, και καλά και άσχημα.

Τώρα όμως ήρθε η ώρα να μάθω το μαζί… από αλλού!

Καθένας παίζει το ρόλο του στις ζωές των άλλων και μπορώ πω ότι ανακουφίζομαι που έσπασε το μονοπώλιο.

Κάπου διάβασα ότι δεν έχει σημασία πόσο καιρό γνωρίζεις κάποιον.

Ένας τύπος στο μπαρ που γνώρισες χθες μπορεί να έχει καλύτερες προθέσεις από κάποιον που έχεις στη ζωή σου χρόνια.

Είναι αλήθεια! Απλά δεν το είχα σκεφτεί ποτέ.

Χαίρομαι λοιπόν που πηγαίνω να συναντήσω έναν τέτοιο τύπο στα Εξάρχεια.

Που χωρίς να έχει ιδιαίτερα καλή διάθεση μου δίνει σημασία, εκτιμάει το ότι πήγα εκεί γι αυτόν, γελάει μαζί μου, γελάει τόσο πολύ που του ανοίγει η όρεξη.

Πάμε για τσιλι κον καρνε και παιρνω κι εγω γιατί έχει πιο πολύ πλάκα να τρώμε μαζί.

Πλάκα έχει επίσης που παρκάρα καταλάθος κάτω από το σπίτι του κολλητού του.

Που ανεβήκαμε πάνω για γνωριμία και για σύντομη Pepsi και κατεβήκαμε μετά από 2 ώρες.

Επίσης έχει πλάκα το «άντε πάμε σπίτι σου τώρα» χωρίς ερώτηση.

Έχει πλάκα αυτή η μη επιτηδευμένη οικειότητα.

Εχει πλακα που κοιμόμαστε μαζί καθε μέρα ενω μένουμε ο ένας Δύση και ο αλλος Ανατολή.

Έχει πλάκα ο σκύλος σου, η φάτσα σου όταν νυστάζεις και τα μελομακάρονα που κάναμε ντελιβερι προχθές.

Κοίτα να δεις που θα σ ερωτευτώ και θα τρέχω… πλάκα θα ‘χει! 😀