Σπουδάζαμε μαζί, δυστυχώς μόνο για λίγο, είναι αρκετά γρήγορος στη σκέψη όπως κι εγώ, γεγονός που μας έφερε κοντά από την πρώτη στιγμή.
Κοινό χιούμορ, κοινά ενδιαφέροντα κοινοί πόνοι, δέσαμε.
Υπήρχε ανέκαθεν ένα αμοιβαίο ενδιαφέρον αλλά εντελώς «απροσδιόριστο».
Πιο πολύ μας έδεναν η κοινή αντιμετώπιση στα πράγματα και ο Οbi-Wan Kenobi απ’ οτιδήποτε άλλο.
Δεν νομίζω ότι υπήρξαμε όντως attracted.
Ενώ είχαμε περάσει μόνο ένα χρόνο σε κοινή παρέα, όπως είπα, είχαμε κρατήσει επαφή. Τη στοιχειώδη έστω.
Μετά από χρόνια λοιπόν ξαναβρισκόμαστε από κοντά στην Αθήνα πια.
Τον καλώ στο ωραιότατο διαμέρισμα μου (με θέα πάντα, ο.τι κάνω είναι με θέα) καθώς δεν έχω χρήματα για οτιδήποτε άλλο.
Εκείνος δέχεται φυσικά το σεξουαλικό όπως νόμιζε (και δεν τον αδικώ) κάλεσμά μου και εμφανίζεται στην πόρτα με ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί, παλαιωμένο.
Αξιοπρεπέστατος και άκρως γοητευτικός, αναλλοίωτος στο χρόνο, σαν τον 007 και σαν το ’07.
Είχα ήδη παρέα οπότε έκατσε μαζί μας, στο μπαλκόνι.
Πατουσάκια στα κάγκελα, το αλκοόλ να ρέει και αέρας Αυγουστιάτικος ολόγυρα.
Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Λίστα από το «κασετόφωνο»;
Είχαμε και τέτοια!
Κάποια στιγμή με τα πολλά, μείναμε οι δύο μας.
Τέτοιο παθιασμένο φιλί είχα καιρό να νιώσω. Εννοείται πως δεν το περίμενα.
Υπήρχε ένα κάποιο παρελθόν αλλά ήταν στα πλαίσια του «είμαι 20 βράζει το αίμα μου».
Δεν το πήρα στα σοβαρά καθόλου.
Παρ όλα αυτά, εκείνο το βράδυ αναθεώρησα, καθώς ακολούθησαν σκηνές ιδιαίτερα αποκαλυπικές και αναπάντεχες.
Μόλις τελείωσε λοιπόν το όλο πράγμα, αρχίζουν τα γέλια, η γνώριμη πλάκα και η οικειότητα.
Αρχίζουμε γι ακόμη μια φορά να συζητάμε πώς ράγισε η δική μου καρδιά και πώς γιατρεύεται η δική του.
Συνεχίζουν οι συμβουλές εκατέρωθεν, τα στριφτά τσιγάρα και το κρασί.
Όταν έφτασε η ώρα του αποχωρισμού, βάζουμε ο καθένας τα ρούχα του, αρκεί ένα πεταχτό φιλί κι αντίο σας.
Με αυτό το παράδειγμα και μόνο θα μπορούσα να επιχειρηματολογώ ώρες ολόκληρες για το ότι: «Ναι! Υπάρχουν φίλοι με κάποια μπόνους βρε αδερφέ».
Αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς ήταν one night stand οπότε τα χέρια μου είναι δεμένα.
Ώρες ώρες απλά εύχομαι όλα να ήταν όλα τόσο απλά και όμορφα όπως εκείνη η νύχτα.
Να υπάρχει και καλό σεξ, και η αγκαλιά μετά (απαραίτητη για μένα) και όλα αυτά να είναι αληθινά, χωρίς «στο βάθος κήπος».
Χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς τίποτα.
Μάλλον ήμουν τυχερή κι εδώ. Γι αυτό επέλεξα να το αφηγηθώ. 🙂
To boy- friends λοιπόν!
To global friend zone and of course to world peace.
When I Think About Stuff 