Ο Ιζνογκουντ

Γνωριστήκαμε πριν αρκετά χρόνια σε αλτερτατιβ απομακρυσμένο νησί.

Είναι εντελώς του γούστου μου εμφανισιακά.

Τότε χαμογελούσε κιόλας, συχνά, που του πήγαινε πολύ.

Οι διακοπές κύλησαν παραπάνω από ευχάριστα.

Όλη μέρα vitamin sea κι όλη νύχτα βόλτες και milky way.

Δεν ξέρω ποιο friendzone- ξόρκι έδρασε πρώτο (το δικό μου ή το δικό του) πάντως η κατάσταση ήταν αυτή: φίλοι και τίποτε άλλο.

Από τότε τα χρόνια πέρασαν μ εμένα ν’ ακούω με μεγάλη προσοχή για όλες τις «γκόμενες» σε όλες τις στάσεις και όλες τις τάσεις πίνοντας μπύρες τις Πέμπτες, ώσπου ένα βράδυ χωρίς καλά καλά να το καταλάβω, «έγινα» μία από αυτές.

Μετά από ένα πάρτι σε ταράτσα με θέα την Ακρόπολη, τα μάγια λύθηκαν.

Ήταν ο χορός; Ήταν η θέα; Ήμουν εγώ θεά; Πάντως με βουτάει ο κύριος και μου δίνει ένα μεθυσμένο φιλί. Μιλάμε είδα αστεράκια.

Ξεπερνάω το αρχικό σοκ αλλά ψαρώνω.

Όντας κάπως μεγαλύτερος και κάπως ‘κακόγουστος’ για womanizer… δεν έβρισκα θέση για μένα στο πλάνο του, με τίποτα.

Ψαρώνω, αλλά φλερτάρω με την ιδέα.

Θεωρητικά, πληρεί όλα μου τα κριτήρια, οπότε λέω, let’s give it a try.

Το ένα φιλί φέρνει το άλλο, το τρίτο φέρνει πρόσκληση σε lunch και το τέταρτο πρόσκληση για 2 έργα σεξ, η αίθουσα κλιματίζεται.

Τα είδαμε και τα έργα (τέτοια έργα δεν είχα ξαναδεί), οπότε είπα να κάνω μια επανάληψη για να τα εμπεδώσω.

Οι προβολές κυλούσαν άνετα για κάποιο διάστημα ώσπου ήρθαν οι δύσκολες μέρες του μήνα και άρχισαν τα: «μου αρέσει αυτό που έχουμε, άλλα δεν είμαι σε φάση».

Δεν έδινα σημασία εγώ, κι όσο δεν έδινα, τόσο ή «φάση» συνεχιζόταν κι όσο αυτή συνεχιζόταν, τόσο εγώ τσίτωνα.

Δε γίνεται κύριε να με καλείς στο σπίτι σου, να κοιμόμαστε μαζί αγκαλιά τύπου χταπόδι (ασφυκτικά σημαίνει αυτό).

Να μου φτιάχνεις πρωινό να κάνουμε χαζομάρες και μετά να το παίζεις αεροσυνοδός: «φωτεινές επιγραφές θα σας οδηγήσουν με ασφάλεια στην έξοδο».

Έσκασα κι εγώ εντός μου και είπα εκτός μου ότι είναι καλύτερα να διακόψουμε και να γυρίσουμε πάλι στις Πέμπτες με τις μπύρες.

Τι είχαμε τι χάσαμε.

Και τότε συνέβη το απρόβλεπτο.

Ενώ δεν έχουμε μιλήσει καθόλου και εικάζω ότι απλά επεξεργάζεται τα όσα του είπα, εκείνος μου στέλνει το αμίμητο.

«Το ξέρω ότι είσαι ερωτευμένη μαζί μου, και τώρα που θα σε παρατήσω θα κλαις και θα σέρνεσαι, αλλά δεν υπάρχει ελπίδα για μας, πρέπει να με ξεπεράσεις».

Μπάστα μικρέ μου Νάρκισσε!

1. Ερωτευμένη; you wish!

2. Θα με παρα…τι;

3.Θα κλαίω και θα σέρνομαι;

(Κατ’αρχάς δεν είναι του τύπου μου το σύρσιμο. Δε μου πάει, δε το κάνω :p)

Πιάστε 100 χρόνια μοναξιάς στον κύριο σας παρακαλώ, μέχρι να μάθει να ΦΈΡΕΤΑΙ σε μια κυρία.