Mr. Tinder

Πάλι ήμουν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ήμουν σε μια φάση τραγική.

Πάλι είχα χωρίσει.

Πάλι είχε κατακερματιστεί το εγώ μου πάλι είχαν ανοίξει οι πληγές μου και πάλι είχα καιρό να κάνω σεξ.

Go with the flow σκέφτηκα, μπορώ να δοκιμάσω τις λύσεις της σύγχρονης εποχής, τι έχω να χάσω;

Έτσι λοιπόν, χωρίς αναστολές, έκανα λογαριασμό στο tinder.

Διάλεξα δύο φωτογραφίες «επιπέδου», μία με μαγιό, και να!

Ήμουν έτοιμη να πλασαριστώ στην ονλαιν αγορά των s1ngles.

Είχε πιαστεί ο αντίχειρας να γυρνάει τις σελίδες, έτσουζαν τα μάτια μου απ’ αυτά που έβλεπα αλλά ως συνήθως δεν πρόσεξα καμιά απ τις ενδείξεις και συνέχισα δυναμικά την αναζήτηση μου.

Πέφτω κάποια στιγμή σε δύο γαλάζια μάτια που συνοδευόταν άρτια, από 6 φέτες (όχι ψωμί, ούτε «ήπειρος», τις άλλες που ξεκινάνε απ το στήθος και σταματάνε πάνω απ το μαγιό).

«Εδώ είμαστε», λέω και ξεκινάω το αναγνωριστικό stalking.

Σεφ αυτός (καλά πάμε), φίλος του βιβλίου (πολύ καλά παμε), στα 200 μέτρα από μένα (μπινγκο!).

Δεν άργησε να γίνει το «ταίριασμα», γιατί αρέσω παιδί μου αρέσω, και κανονίζεται τσάκα τσάκα η συνάντηση.

Πάλι το έριξα στις αλκοολούχες μαργαρίτες, for you to seem even more interesting, έγινε και αυτό που (δεν) έπρεπε να γίνει διότι ήταν από τα χειρότερα της ζωής μου και ξεκινάει νέος κύκλος επεισοδίων στην Ερτ με τίτλο «ραντεβού στο φουαγιέ».

Ξεκινάμε το θέατρο λοιπόν.

Και να παραστάσεις στο Εθνικό, στο Παλλάς και γενικά μια γυροβολιά downtown τη ρίξαμε.

Ένα βράδυ μετά από παράσταση με ρωτάει:

– Έχεις κανονίσει κάτι γι απόψε;

– Όχι, του λέω.

– Ωραία, μου λέει, γιατί εγώ θα δω κάτι φίλους.

ΟK… πρόσκληση πουθενά στον ορίζοντα.

Φτάνουμε σε ένα μετρό οπότε λέω καλύτερα να φύγω, δεν υπάρχει τίποτα για μένα εδώ.

– Όχι, όχι μείνε λίγο ακόμα, μου κάνει, και φεύγεις με το επόμενο.

Δεν προλαβαίνω να απαντήσω και μου πιάνει μια άσχετη κουβέντα χωρίς κανένα νόημα ή αιτία.

Συμμετέχω κι εγώ δειλά, μην τον κακοκαρδίσω, αλλά όσο μιλάω αυτός κάνει κάτι νοήματα με τα χέρια και κοιτάει κάπου «μακριά».

Πάλι δε δίνω σημασία και προσπαθώ να τελειώσω την πρόταση για να φύγω.

Ξαφνικά τα νοήματα γίνονται πιο έντονα οπότε γυρίζω και βλέπω 7 μαντράχαλους ακριβώς από πίσω μου.

Με διακόπτει και μου λέει:

– Μπορείς να έρθεις μαζί αν θέλεις, αυτοί είναι οι φίλοι μου.

Ότι τι; περίμενε την έγκριση από το τελωνείο ο κύριος για να πιούμε ένα ρημαδοποτό όλοι μαζί;

Ένιωσα σαν αρνάκι γάλακτος στη βαρβάκειο τις μέρες του Πάσχα!

Κάπως έτσι βγήκαν και ο μιστερ και το τιντερ μια για πάντα απ τη ζωή μου.

Κι εγώ έγινα βετζετέριαν. #not