Ο κύριος του κυρίου

Είχε περάσει μία Α περίοδος ξηρασίας οπότε έκανα το κλασσικό και ζήτησα από ένα φίλο να μου γνωρίσει ένα φίλο του.

Εξ ου και ο τίτλος.

Το κοννέ έγινε μεταξύ μπέργκερ και μπύρας οπότε όπως φαντάζεστε πήγε περίφημα.

Ακολούθησαν μαργαρίτες (τα ποτά) καθώς και τα σχετικά «μ αγαπάει δε μ αγαπάει».

Τελικά «αγαπηθήκαμε».

Νο strings attached ήταν ο τίτλος και όλο αυτό κράτησε περίπου 2 εβδομάδες.

Υπήρχε η πρέπουσα χημεία και τα σχετικά αλλά ως γνήσια γυναίκα ζήτησα λίγη παραπάνω οικειότητα.

Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε τέτοιες περιστάσεις σκέφτηκα, και βρέθηκα με το ωραίο μου παλτό στο σπίτι του, μήνα Νοέμβρη.

Ο κύριος μου ανοίγει με το μπουρνούζι (όχι δεν ήταν robe de chambre, ήταν κανονικό λευκό πετσετέ μπουρνούζι).

Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η ΤΌΣΗ οικειότητα, δε λέω, αλλά προχώρησα στο σαλόνι.

Κάθισα αναπαυτικά στον καναπέ και φαντάστηκα ότι η συνέχεια περιλαμβάνει ένα χαλαρό ποτό καθώς και κάποια χάδια.

Εκεί που έχω αρχίσει να παίρνω το μοιραίο ύφος της αποπλάνησης λοιπόν, βγάζει ο μέσιε από την τσέπη (του μπουρνούζιου) το κινητό και αρχίζει να μου διαβάζει τα μηνύματα της πρώην του.

Μένω άλαλη εγώ, κυριολεκτικά, μέχρι που ζητάει τη γνώμη μου.

Ακολουθεί μια άκρως φιλική και αδιάφορη συζήτηση επί του θέματος ώσπου τέθηκε (ευτυχώς!) ένα τέλος.

Η ώρα είναι ήδη περασμένη, η λίμπιντο εντελώς πεσμένη οπότε προτείνω να παραγγείλουμε κάτι να φάμε. Μην πάει εντελώς στράφι η βραδιά, κρίμα είναι.

– Έχω φάει

Μου λέει και ξεντύνεται διακριτικά ενώ εγώ ντύνομαι διακριτικά και ετοιμάζομαι να φύγω.

Τον χαιρετώ εγκάρδια, τον φιλάω σταυρωτά και στο δρόμο προς την ηρωική έξοδο βλέπω μια ανέγγιχτη σακούλα Pizza Hut με την απόδειξη να αχνίζει ακόμα.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι με πείραξε περισσότερο:

το μπουρνούζι;

το σεξ που δεν έκανα;

το πιλάτες που έχασα;

τα μηνύματα;

Ή το κομμάτι καρμπονάρας με αφράτη ζύμη που κράτησε για πάρτι του;

Νομίζω το τελευταίο.

(Μα να μου πει «έχω φάει;»)